ناریخ: دوشنبه 16 آذر 1394 - شناسه حبر: 9535

آقایان مسئولین و نماینده محترم به بهانه تأمین آب نان مردم را نبرید

آقایان مسئولین و نماینده محترم به بهانه تأمین آب نان مردم را نبرید

سیدعلی موسوی علی ‏آبادی

مسؤولان محترم شهرستان تربت حیدریه، آقای خسروی نماینده ی محترم مجلس شورای اسلامی خطاب من به شما است که به بهانه تأمین آب نان مردم را نبرید.

 چندی قبل بنری از طرف دفتر نماینده مردم در مجلس در نقاط مختلف شهر نصب شد که در آن سخن از تلاش های ایشان در تأمین آب شرب تربت حیدریه به میان آمده بود، که البته جای سپاس فراوان دارد و من هم به عنوان یک شهروند وظیفه ی خود می دانم که از تلاش هایشان در این باره سپاسگزاری نمایم. می دانم آنچه را پس از این می نویسم و در یک نشریه منتشر می کنم، می توانستم حضوراً خدمت برسم و درباره‏ی آن سخن بگویم، اما از آن جایی که مسأله، فردی نیست و در دو سوی آن مردم روستای علی آباد و مردم مؤمن شهرستان تربت حیدریه می باشند؛ مصلحت دیدم که این گونه سخن بگویم.

    می دانید که پنج حلقه چاه حفر شده در اراضی مربوط به قنات روستای علی آباد و به بیان روشن تر در ملک خصوصی و بلامنازع مالکین حفر گردیده است. این را از این جهت خدمتتان عرض می کنم که سال ها قبل سازمان منابع طبیعی مقدارزیادی از اراضی این روستا را به عنوان منابع طبیعی از تصرف مالکین خارج کرد و به آن ها اجازه نداد که یک دانه گندم در این اراضی بکارند و یا بیلی به زمین بزنند و باقی مانده را برای کشاورزی در اختیار مالکین قرار داد.طبیعی است که حفر چاه در این اراضی بدون جلب رضایت مالکین خالی از اشکال شرعی نیست مگر... .؛(سوره ی نساآیات29و30) اگرچه قانون استثنا دارد و حفر چاه برای آب آشامیدنی را در هر شرایطی جایز می داند ولو آن که در دشت ممنوعه باشد و در ملک خصوصی مشتی مردم مستضعف، بی کار و ناتوان از تأمین معاش و زندگی در شرایطی زیر خط فقر.

  دشت مه ولات از سال 1362 به طور متناوب و از سال 1364 به صورت قطعی برای حفر چاه دشت ممنوعه اعلام شده است. ابتدا به بهانه ی تأسیس کارخانه ی فولاد که میسر نشد و پس از آن به سبب حفر چاه های فراوان بیش از طرفیت دشت به ویژه در پایین مه ولات و اِلا چاه های حفر شده در بالا مه ولات و سه دشت علی آباد، سلطان آباد و ازغند آن هم با احتساب چاه های آب شرب به تعداد انگشتان دو دست هم نمی رسد. به همین دلیل پیگیری های مردم برای حفر چاه کشاورزی در سال های گذشته ره به جایی نبرد و سبب شد که جمعیت رو به رشد علی آباد ناچار به مهاجرت دائم و گاه مهاجرت موقت به شهر ها و روستا های دیگر شود. جمعیتی که اگر همین چند روز پیش و در هوای سرد و سوزناک چهار و نیم صبح روزهای آبانماه به روستای علی آباد می آمدید متوجه می شدید که برای کسب یک لقمه نان چه دشواری هایی را باید تحمل کنند. اگر می آمدید حتما دختر بچه های 12-10 ساله، پانزده ساله و زن های بالای شصت، هفتاد سال را می دیدید که در گرگ و میش صبح  برای جمع کردن گل زعفران و کسب درآمدی اندک پشت وانت ها عازم جلگه ی زاوه هستند آن هم به قیمت بازی کردن با جانشان، چنان که سال گذشته شاهد بودید و بودیم که در مسیر جاده تصادف کرده و کشته شدند. این ماجرایی است که در تمامی ماه های سال به بهانه های مختلف تکرار می شود.

حرف من این است؛ قانونی که استثنا قایل شده و به سازمان آب و فاضلاب تربت حیدریه این اجازه را داده است که جهت تأمین آب آشامیدنی تربت حیدریه، آن هم در فاصله ای نزدیک به چهل کیلومتر و در ملک خصوصی مردم، شرع را زیر پا بگذارد و چاه حفر کند؛ آیا همان قانون نمی توانست به اعتبار حقی که از این مردم بیچاره ضایع می شود، دستشان را بگیرد و شرایطی را فراهم کند تا برای انبوه جوانان بیکار این روستا که در شهر های تربت حیدریه، مشهد و... آواره هستند کاری ایجاد شود و در روی زمین های خودشان به دنبال لقمه ای نان باشند آن هم زمین هایی که زیرشان سرشار از آب است.

آقایان! شما وظیفه دارید برای تأمین آب شرب تربت حیدریه هر کاری از دستتان بر می آید انجام دهید که دادید. پرسش من از شما این است. آیا وظیفه ندارید برای تأمین نان سه روستای کوچک علی آباد که حقشان این گونه پایمال شده است کاری بکنید؟ مردم تربت  حیدریه آب آشامیدنی می خواهند قبول. اما آیا مردم علی آباد نان نمی خواهند؟ آن هم مردمی که نجابت به خرج داده و هیچ گونه مزاحمتی برای سازمان آب در زمان حفر چاه ها ایجاد نکرده اند و منتظر اقدامات بعدی شما مانده اند.

لازم به ذکر است که منبع تأمین درآمد سه روستای علی آبادتنها یک قنات است که بی شک پاسخگوی نیازهای جمعیت 1600نفری ساکن این سه روستانیست.

جناب آقای خسروی شما بحمدا... مدیریت خوبی در ایجاد ارتباط با وزارت خانه ها، مسئوولان استان و مسؤولان شهرستان دارید. آیا فکر نمی کنید همان گونه که برای حفرچاه آب آشامیدنی قانون استثنا دارد که در ملک خصوصی مردم چاه حفر کنید می تواند این استثنا  را داشته باشد که برای جبران تملک نزدیک به پانصد هکتار اراضی مردم و از کار انداختن آن ها برای همیشه، کاری برای آن ها بکنید تا به این وسیله زیانی را که به آن ها رسیده است جبران کند. مسلماً راه کار هایی وجود دارد و البته گره هایی هم هست که می توان با سرانگشت تدبیر آن ها را باز کرد.

من آنچه را که تا به الان اتفاق افتاده است نوعی ضعیف کشی و ستم در حق مردمی می دانم که دستشان به جایی بند نیست حفر این چاه ها به مثابه دست زوری است که برسر ناتوانی زده شده است. از دست من همین ساخته بود که قلمی بر دارم و این چهار کلمه را بنویسم و به مردم شریف تربت حیدریه یگویم که این آب را از کجا و با چه شرایطی نوش جان می کنند.

والسلام

برچسب ها:

بحث و نظرات

ارسال نظر

لطفاَ همه فیلدها را پر کنید
نام و نام خانوادگی
ایمیل
30
جستجو
تبلیغات
© 2018 All Rights Reserved. - Developed By: GolsaSoft